از کيميای مهر تو

 
تابستان خود را چگونه گذراندید؟
نویسنده : - ساعت ٢:٠۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٤ مهر ۱۳۸٧
 

ویستلر - بخش دو:‌

روز دوم در ویستلر ما تصمیم گرفتیم به ماجراجویی‌هامون ادامه بدیم و بعد از بحث بین فعالیتهای مختلفی که میشد انجام داد همگی روی رفتینگ (Rafting) توافق کردیم. یکی از شرکتها خوشبختانه آخرین تور دور تابستان رو برگزار میکرد و ما تونستیم که از اونها وقت بگیریم. در اینجا هم مثل اسب‌سواری از ما امضا گرفتند که مسوولیت هر اتفاقی به عهده خود ماست. بعد هم به ما لباسها و کفشهای مخصوص دادند. این لباسها خاصیت کامل ضد آب ندارند اما وقتی خیس میشن یک لایه آب بین بدن و لباس قرار میگیره که خاصیت عایق پیدا میکنه و از نفوذ سرما جلوگیری میکنه. بعد با اتوبوس به دریاچه‌ای به اسم دریاچه سبز رفتیم. و از اونجا وارد قایقهامون شدیم. در هر قایق ۶ نفر به علاوه یک راهنما قرار گرفتن. درجه سختی رودخانه‌ای که ما انتخاب کرده بودیم بین ٢ و ٣ بود که برای مبتدیها مناسبه و احتیاج به مهارت زیادی نداره. در ابتدای راه لیدر گروه به ما آموزشهای ابتدایی داد مثل نحوه پارو زدن، اینکه در موقع خطر چطور پاروها رو محافظت کنیم و اگر افتادیم در آب چه اقداماتی باید انجام بدیم و چطور به همدیگه کمک کنیم. یکی از نکات جالب اینه که اگر کسی در آب بیفته لیدر به کمکش نمیاد و باید یار خودش بهش کمک کنه و البته دلیل خوبی هم داره که اگر لیدر که در پشت قایق میشنه و جهت رو تعیین میکنه هدایت قایق رو رها کنه و به کمک یکی بره،‌ جون سایر افراد رو به خطر انداخته. لیدرهای قایقها افراد خیلی جالب و پرانرژیی بودن و لیدر ما یک دختر ژاپنی شاد و سرزنده بود. بعد وارد رودخونه شدیم در قسمتهای آرومتر دوباره چیزهایی که آموزش دادن تمرین کردیم و بعد قسمت جالب ماجرا آغاز شد.

قایقرانی در یک رودخانه نسبتا خروشان یک تجربه منحصر به فرده که هیچ کلمه‌ای در وصف میزان هیجان و زیبایی اون نمیتونم پیدا کنم. زیبایی وحشی طبیعت با موجی که سرراهت قرار میگیره و سنگهایی که سر از آب بیرون آوردن آدم رو کاملا در اختیار میگیره. جایی که سعی میکنی بین طبیعت و بودنت توازن برقرار کنی. وسط راه بارون هم شروع شد و به ماجراجویی ما لذت ویژه‌ای داد. انگار که وسط ابرهایی که تا زمین کشیده شده بودند معلق بودیم. این هم یکسری از عکسهای این ماجراجویی:‌

این آقای خوش‌تیپ با کایاکش به اصطلاح بلد راه بود. قبل از همه حرکت میکرد و مسیر تعیین میکرد. لیدر ما گفت که درسته این آقا خوش‌تیپه اما اگه افتادیم توی آب فقط طنابی که به قایقش وصله رو بگیریم و به پشت دراز بکشیم و سعی نکنیم بغلش کنیم. (فکر کنم از حسودیش گفت!!!)

 

 این هم وسط رودخانه خروشان. اگر گفتید کدوم یکی من هستم. به نفر اولی که حدس درست بزنه جوایز نفیسی به رسم یادبود هدیه خواهد شد.

 


 
comment نظرات ()